Nadine, moeder van Bram (4 jaar), had veel aan de gesprekken met het consultatiebureau, of het nu ging over de groei van haar zoon, zijn zindelijkheid of de gevolgen van de scheiding. Nadine: ‘De meerwaarde van het consultatiebureau zit voor mij in het persoonlijke contact.’
Groei
Nadine en de vader van haar zoon gingen een jaar geleden uit elkaar. Zij had toen verschillende zorgen over Bram.
Nadine: ‘Tijdens een controle bij het consultatiebureau bleek hij minder snel te groeien dan de verwachting was. Het was niet ernstig, maar wel iets om in de gaten te houden.
Toen ik tijdens die afspraak vertelde dat ik in scheiding lag, bood de jeugdarts aan om een aparte telefonische afspraak te maken zonder mijn zoontje erbij om het te hebben over de scheiding en het effect op Bram. Daarnaast planden we gelijk een vervolgafspraak om de groei in de gaten te houden. Dat voelde al heel fijn.’
Scheiding
‘Een paar dagen later belde een jeugdverpleegkundige. Een aardige vrouw die ik nog kende van de begintijd op het consultatiebureau. Het was een heel prettig gesprek. Ik wilde vooral advies over hoe ik ervoor kon zorgen dat Bram zo min mogelijk last van de scheiding had.
Ze zei dat het goed was dat ik Brams welzijn voorop zette. Ze gaf ook aan dat een kind in tijden van spanning vooral liefde nodig heeft. Knuffels, hem vasthouden en de ruimte om zijn emoties er te laten zijn. Het was heel geruststellend om dat te horen. Ze adviseerde me ook om niet te veel over de scheiding te praten waar hij bij was. Ik voelde me gehoord. Ze luisterde oprecht en dacht met me mee.’
Zindelijk worden
‘We bespraken tijdens dit gesprek ook dat Bram geen goede eter was, in verband met zijn groei. Dit werd serieus genomen, ook omdat het al speelde toen hij een baby was. We zijn verwezen naar een logopedist.
Ook het zindelijk worden verliep moeizaam, misschien ook door de spanning van de scheiding. Het was telkens een behoorlijke strijd om hem op de wc te krijgen en ik had nog een paar maanden tot hij naar de basisschool moest. Toen ik dit besprak, verwees de jeugdverpleegkundige me door naar een bekkenbodemfysiotherapeut die gespecialiseerd is in zindelijkheid.’
Taboe
‘Ik voelde me gehoord en geholpen om nieuwe stappen te zetten. Ik werd serieus genomen en hoefde niet zelf niet door te blijven vragen. Het was gewoon: als je behoefte hebt aan die hulp, dan regelen we dat. De ondersteuning van de logopedist en de fysiotherapeut helpt echt. We maken stapjes, en dat is zo fijn. Ik heb het vertrouwen dat als de verpleegkundigen zeggen dat het goed komt, het ook echt goed komt.
Ik weet: als ik behoefte heb aan advies, dan hoef ik maar te bellen of een appje te sturen en dan nemen ze tijd voor me. Er is soms zo’n taboe op hulp vragen, maar ik hoop dat mijn verhaal mensen laat zien dat het oké is om hulp te vragen, in welke situatie dan ook. Het is juist sterk.’
Nadine: ‘De meerwaarde van het consultatiebureau zit voor mij in het persoonlijke contact. Iemand die je echt ziet en er even helemaal voor jou is. Dat had ik nodig op dat moment. Ik liep even helemaal vast, maar ik had hulptroepen om me heen verzameld en daar ben ik best trots op. Mijn familie, vrienden, het wijkteam en ook de jeugdverpleegkundigen en jeugdartsen horen daarbij. Je hoeft het echt niet alleen te doen als het even tegenzit. Door te praten en te delen, komen er nieuwe mogelijkheden.’
Lees ook de artikelen:
Scheiding en kind
Groei en ontwikkeling van een peuter
Zindelijk worden
